Jong talent mag uit hun dak gaan, maar dan wel op papier
PALET gaat meer aandacht aan de jeugd besteden en belichten hun creatieve uitingen. We zijn niet belerend maar willen het positieve effect van het kunst maken benadrukken. Dit keer beschrijft docente Jessica Keppel een project dat zij samen met een aantal leerlingen heeft gemaakt.
Shae
“Woahw!” Shae springt een gat in de lucht, we krijgen een hal van de gemeente Alkmaar. Onze droom gaat in vervulling. De oude, doorleefde hal is enorm, ik schat wel 120 meter lang en 50 meter breed. Een gigantische ruimte, leeg en verlaten door de Vegro. We mogen doen wat we willen en dat weten we. Graffiti spuiten.
Als docente schilderen geef ik les aan jongeren tussen de 12 en 17 jaar. Naast andere technieken met houtskool, potlood en acryl is het leuk om met graffiti te werken. Spuitverf op papier. Graffiti maken is leuk om te doen, alleen de spuitbussen stinken. In de ateliers van Artiance, centrum voor de kunsten in Alkmaar, bleef de lucht van de verf te lang hangen voor de cursussen die daarop volgden. De hal is onze vrijplaats.
Gettoblaster
We mogen niet direct op de muren spuiten, daarom behang ik de grote bedrijfshal met grote vellen papier. We lenen de gettoblaster van de afdeling muziek en spelen zo hard mogelijk cd’s af van Placebo, een popgroep waar ik ook fan van ben. De sfeer is fantastisch. Ik deel hun opwinding, heerlijk deze vrijheid. In een bonte verzameling van kleuren staan de spuitbussen in grote hoeveelheden op de grond , want tafels en stoelen zijn er niet. Je mag maken wat in je opkomt, doe en denk er vooral niet teveel over na. Peter Williamson en Shae Oosten, beide geboren in 1994, zijn mijn grootste talenten in deze techniek. Ze maken de ene na de andere. De rest van de groep volgt, eerst nog wat onwennig.
We hebben een aantal weken de tijd om de techniek onder de knie te krijgen, de eindresultaten worden geselecteerd voor de expositie in het jongerencafé Victori. We zijn ook uitgenodigd een demonstratie te geven op het grote plein in Alkmaar, voor de deur van het Stedelijk Museum.
2 maanden later
Vanmiddag 20 april, is alles afgerond. De graffiti schilderijen hangen aan de muren van het jongerencafé. Shae en Peter hebben mij geholpen en we praten samen nog wat na. Ook is de demonstratie op het plein achter de rug, we missen het spuiten met graffiti nu al.
Wat is zo leuk aan graffiti spuiten?
Peter: “ De snelheid van werken, heel direct en met felle kleuren. Het is nooit saai of grauw. Beelden komen spontaan op in je gedachten en tijdens het werken kom je tot andere ideeën en gevarieerde technieken. Je probeert nieuwe dingen uit met verschillende kleuren achtergrond, karakters en sjablonen. Je moet wel de goede stemming hebben, anders lukt het niet. Als je een fout maakt met spuiten zie je dat direct, ook voel je het. Gelukkig is de verf dekkend en kan je eroverheen spuiten.”
Shea ; ’’ Als ik aan het graffiti spuiten ben, voel ik me vrij als een vogel. Net als dansen, je improviseert en doet wat erin je opkomt. Ik wil er wel een bepaald gevoel of een ervaring in brengen, na afloop weet je pas of dat is gelukt. Als ik die ervaring erin kan herkennen ben ik echt heel blij. En als het niet is gelukt voel ik mij niet rot, want ik heb toch nog heerlijk geschilderd .”
Peter; “ Wanneer ik iets verpest omdat ik te lang ben doorgegaan, word ik wel chagrijnig. Ik wil het graag echt goed doen, door veel te kijken en heel kritisch te zijn. Ook vind ik het fijn commentaar van anderen te horen, tenminste als ze serieus zijn. Dan kan ik nog meer leren. Dat is beter dan dat ik alleen voor mijzelf zou werken. Maar ik zie ook wel als er iets niet klopt. Mijn schilderwerken zijn pas goed als ik ze op langere termijn ook nog goed vind.”
Shae; “ Wanneer je begint met spuiten weet je niet waar je uitkomt en als je bijna klaar bent , weet je nog niet waar het eindigt. Het verandert constant, echt heel spannend. De hal was fantastisch, ik zou er mijn huis van willen maken. Precies in het midden een tafel, een stoel en mijn bed. Vind het echt heel jammer dat het nu over is. Mijn grote droom is de kunstacademie.”
Peter; “ Ik zou later ook wel iets met kunst willen doen, misschien toegepast. De graffiti techniek kan ik dan vast wel gebruiken , misschien in een ontwerp.”
Klaar
De cursus schilderen voor jongeren is afgelopen, het is nu al vakantie. Ik vond het fantastisch om ze te werken, hun openheid en enthousiasme zal ik missen.
Shae en Peter. Even oud, beide getalenteerd en heel erg verschillend. Shae stort zich in het avontuur, rijkelijke fantasie en vol met emoties, Peter serieus en meer introvert, weet wat hij wil en kan dat ook verbeelden.
Eigenlijk was ik meer coach als leraar, het moest uit hun zelf komen. Mijn verdiensten bestond o.a. uit het creëren van de omstandigheden en ze aan te moedigen.
Ze leerden te werken vanuit een achtergrond, details en contouren later toe te voegen. Ze mochten alles gebruiken, geen beperkingen , ook letters en sjablonen. Wanneer je de verfbus te dicht op het oppervlak houdt, gaat de verf druipen. Maar ook tranen kunnen mooi zijn…
Het grote schilderij op het plein is vrolijk geworden. Ik ben trots op het resultaat en vooral ook dat zij het durfden, graffiti te spuiten voor een groot publiek. Het werkte heel aanstekelijk , omstanders wilden ook meedoen maar dit keer was ik wel streng, maar dan voor het publiek. Kijken mag, maar verpesten niet. Het ziet er eenvoudig uit, maar zelfs bij deze techniek moet je vaak oefenen. En dat hoeft niet buiten op de muur, papier kan ook.
Jessica Keppel